Abstract
In dit artikel wordt een overzicht gegeven van 60 jaar Tandheelkundige Gezondheidsvoorlichting en -Opvoeding (TGVO).In die periode is de gebitsbewustheid en de mondgezondheid van de bevolking aanzienlijk toegenomen. Intensieve individuele en collectieve voorlichting lijken hieraan te hebben bijgedragen. In de laatste twee decennia worden, met uitzondering van enkele (regionale)stimuleringsprojecten, wetenschappelijk verantwoorde grootschalige TGVO-projecten niet meer uitgevoerd. De bestrijding van de meest voorkomende mondziekten, cariës en parodontale aandoeningen, blijkt echter nog steeds hoogst noodzakelijk; vooral bij de jeugd, de kwetsbare ouderen en de lagere SES-groepen. Een algemeen probleem is dat er betrekkelijk weinig (regionaal) epidemiologisch onderzoek wordt gedaan naar de ondgezondheidssituatie, de kennis en het gedrag van de bevolking. Collectieve voorlichtingsinitiatieven op het gebied van de mondzorg blijven gewenst. In de individuele patiëntenvoorlichting is echter de belangrijkste rol weggelegd voor tandartsen, mondhygiënisten en andere medewerkers.
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Pages (from-to) | 178-184 |
| Journal | TSG - Tijdschrift voor Gezondheidswetenschappen |
| Volume | 91 |
| Issue number | 3 |
| DOIs | |
| Publication status | Published - 2013 |
UN SDGs
This output contributes to the following UN Sustainable Development Goals (SDGs)
-
SDG 3 Good Health and Well-being
Cite this
- APA
- Author
- BIBTEX
- Harvard
- Standard
- RIS
- Vancouver