Constructieve wrijving tussen managementsysteem en zelforganiserend werksysteem: Kritische theorie ontmoet sociotechniek in een actieonderzoek in het hoger onderwijs

Zelforganisatie ontstaat zelfregulerend: die oude waarheid uit de industrie blijkt op- nieuw uit de casus uit het hoger onderwijs die de auteurs hier presenteren. Zowel het ontstaan als het voortbestaan van zelforganisatie is een levend, fluïde proces, waarin nieuwe structuren vanzelf emergeren doordat de actoren in de uitvoeringspraktijk voor (nieuwe) problemen nieuwe oplossingen ontwikkelen. Zij doen dat door vanuit hun eigenzinnige betrokkenheid tijdelijk iets te ontwerpen, dit uit te proberen en waar nodig bij te stellen. Deze stroom van kleine ontwerpen krijgt gaandeweg een gestalte die zichtbaar en ervaarbaar anders is dan de structuur in de grotere organisatie waar het zelforganiserende proces deel van uitmaakt. In de casus wordt het zelforganiserende werksysteem zo effectief, dat de teamleider als middenmanager of ‘linking pin’ tussen management en professionals keer op keer onderuitgaat. Hoe dan de relatie tussen management en zelforganiserende uitvoering te herdefiniëren?