De relevantie van sociale contexten: klas en groepjes als sociale hulpbronnen bij het wiskunde onderwijs. , XLII, no. 4/5, 301-317. (Themanummer 'Onderzoeken op Niveau').

Het samenbrengen van leerlingen binnen klassen is de meest gebruikelijke manier
van groeperen in het onderwijs. Onderzoek naar effecten van klassekenmerken op
het leergedrag en de -resultaten van een leerling suggereert duidelijk het bestaan van effecten van het klasseniveau (zoals de gemiddelde beginscore van de leerlingen in de klas en de instructie door de docent) op het individuele leerresultaat van de leerling. Leerlingen kunnen bovendien gegroepeerd zijn in coöperatieve groepen binnen klassen. Onderzoek naar de effecten van dit type groepering binnen de klas op het leerresultaat heeft laten zien dat de samenstelling en de interactie belangrijk zijn. In dit artikel staat de volgende vraag centraal: Wat dragen de variabelen van het leerlingniveau, de groep en de klas bij aan de totstandkoming van leeruitkomsten van de individuele leerling? Om deze vraag te beantwoorden voeren we een analyse uit met gegevens uit het project 'Adaptief Groepsgericht Onderwijs' (afgekort tot AGO-project). Dit project is uitgevoerd in de eerste fase voortgezet onderwijs bij wiskunde. Uit de multilevel-analyse bleek dat de leerlingvariabelen wiskundige begaafdheid, plezier in wiskunde aan het begin van het studiejaar, en individuele begeleiding door de docent voor de prestatie in wiskunde van belang zijn, hetgeen was verwacht. In tegenstelling tot onze verwachting voorspellen de variabelen op het niveau van de kleine groep de prestaties niet. Wel zijn voor prestatie de klassevariabelen van belang. Hoe hoger de gemiddelde begaafdheid in de klas, hoe hoger de prestatie van de individuele leerlingen. Meer specifiek blijkt de gemiddelde klassebegaafdheid een belangrijke rol te spelen in de bemiddeling van de effecten van zowel de individuele begaafdheid als individuele begeleiding door de docent.