Abstract
Door de Wet toekomst pensioenen (Wtp) is de interesse van pensioenuitvoerders in het bepalen van de risicohouding van deelnemers sterk toegenomen. Volgens de Wtp dienen uitvoerders namelijk hun beleggingsbeleid af te stemmen op de risicohouding van de deelnemers. De risicohouding bestaat uit risicovoorkeuren en risicodraagvlak. Wij bespreken vier veel gebruikte methoden om kwantitatief risicovoorkeuren te meten, geven aan hoe de risicovoorkeurparameter per deelnemer hieruit valt af te leiden en geven inzicht in enkele empirische uitkomsten van iedere methode. Dit artikel heeft niet als doel om een uitputtende vergelijking van methoden te geven, maar geeft informatie over hoe deze methoden gebruikt kunnen worden en bespreekt een aantal aandachtspunten.
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Article number | 19 |
| Pages (from-to) | 20-27 |
| Number of pages | 8 |
| Journal | Tijdschrift voor Pensioenvraagstukken |
| Publication status | Published - Jun 2024 |
Funding
This research was partly sponsored by Instituut Gak
Cite this
- APA
- Author
- BIBTEX
- Harvard
- Standard
- RIS
- Vancouver