Een religiewetenschappelijk perspectief op de plaats van de dieptedimensie binnen de mindfulness

Samenvatting
Vanuit de religiewetenschap is de mindfulness-beweging te bezien als een nieuwe religieuze beweging. Het is wegens haar seculiere profilering de vraag hoe ze zich verhoudt tot het boeddhistisch discours, vooral wat de verwijzing naar de dieptedimensie van het bestaan betreft. Van oorsprong bevat het zenboeddhisme een tweeledig ideaal voor de mens, namelijk het leven als enerzijds ‘ordinary’ kunnen leven, en tegelijk ‘extra-ordinary’. Bij het belichamen hiervan speelt het inzicht in het niet-zelf en vertrouwen in de kosmos een fundamentele rol. In een meer seculiere variant van mindfulness lijkt dit kader nauwelijks ter sprake, terwijl mindfulness-docenten ook zelf het belang van de bredere traditie benadrukken. Wat de gevolgen zijn van de eenzijdigheid in het nieuwe gebruik van boeddhistische inzichten binnen de mindfulness roept vragen op en vergt nader onderzoek. Christelijke gesprekspartners kunnen daar wellicht via dialoog aan bijdragen en een completer boeddhistische variant van mindfulness wellicht eerder stimuleren dan afwijzen.