Unitwaterkwaliteit binnen de tandheelkunde

De waterkwaliteit van tandheelkundige behandelunits is al jaren een punt van aandacht in de academische wereld. Er zijn relatief weinig aantoonbare schadelijke gevolgen van een slechte kwaliteit van het unitwater, maar de weinige gegevens die wel bekend zijn, laten zien dat de noodzaak bestaat tot een betere borging van de waterkwaliteit. Zo geeft een hoeveelheid waterbacteriën van meer dan 200 kve/ml een risico op het ontwikkelen van luchtwegovergevoeligheid bij de behandelaars. Een concentratie van > 100 kve/l legionellabacteriën geeft een verhoogd risico op het ontwikkelen van legionellakoorts of veteranenziekte. Deze gevaren zijn te voorkomen door het instellen van een goed waterkwaliteitsbeleid. In dit beleid moet de controle op de waterkwaliteit zijn gewaarborgd, net als de mogelijkheid om in te grijpen als de kwaliteit niet aan de norm voldoet. Veelal kan de fabrikant van de behandelunit adviseren over de te nemen decontaminatiestappen.